اگر چه انتخابات نامزد انتخابات نامزدهای انتخاباتی

اگر چه: انتخابات نامزد انتخابات نامزدهای انتخاباتی اخبار سیاسی و اجتماعی

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی شکاف وعده‌ها و انتظارات

در هنگام رقابت‌های انتخاباتی بیانات و وعده‌های گوناگون از سوی نامزدها بیان می‌شود؛ ولی لزوماً همه این وعده‌ها محقق نمی‌شوند. حتی در کشورهایی که نظام حسابرسی سیا

شکاف وعده‌ها و انتظارات

شکاف وعده ها و انتظارات

عبارات مهم : انتخابات

در هنگام مسابقه های انتخاباتی بیانات و وعده های گوناگون از سوی نامزدها بیان می شود؛ ولی لزوماً همه این وعده ها محقق نمی شوند. حتی در کشورهایی که نظام حسابرسی سیاسی هم قدرتمند باشد، عدول از وعده ها رخ می دهد.

به گزارش کشور عزیزمان ایران آنلاین ؛نمونه اش وعده باراک اوباما در سال 2008 و در نخستین دور انتخابات وی درخصوص برچیدن زندان گوانتانامو بود که مطلقاً انجام نشد فقط در سال نهایی 8 سال ریاست جمهوری اش پیشرفت ملموسی در اجرای این وعده رخ داد. راجع به وعده های نامزدهای انتخاباتی می توان چون و آیا کرد و اهم و مهم نمود. آنها را به عملی و غیرعملی تقسیم کرد. هرچند به لحاظ اخلاقی هر نامزد انتخاباتی باید وعده هایی را دهد که امکان و اراده مورد نیاز جهت عملی کردنش را داشته باشد. ولی این کار به صورت کامل محقق نمی شود. مگر در جوامعی که وعده ها بسیار محدود و در مباحث مشخص هستند. از سوی دیگر زیاد وعده ها کشدار هستند. یعنی به صورت طیف هستند.

شکاف وعده‌ها و انتظارات

انجام اندکی از آن نیز می تواند به منزله وعده تلقی شود، در حالی که ممکن است هنگام انتخابات درک دیگری از ماجرا وجود داشته باشد. جهت نمونه کسی که می گوید وضع اشتغال را اصلاح می بخشم، می تواند با ایجاد 500 هزار شغل در سال نیز مدعی اجرای این وعده شود، در حالی که کشور هر سال به حدود دو برابر این تعداد شغل نیازمند هست. بعضی از شعارها هستند که بسیار مشخص و معین هستند. هنگامی که می گوییم هر سال 5/1 میلیون شغل ایجاد می کنیم، اگر 4/1 میلیون شغل هم ایجاد کنیم که خیلی عالی هست، ولی باز هم خلف وعده محسوب می شود. بعضی از شعارها و وعده ها پیشاپیش غیرعملی بودن آنها روشن هست. 5/2 برابر کردن اقتصاد و درآمد کشور طی 4 سال صد درصد غیرممکن هست. همچنان که برطرف تحریم های غیرهسته ای غیرممکن هست. در این موارد مخاطب باید آگاه باشد و روی چنین وعده های غیرممکنی حساب باز نکند.

سوی دیگر وعده های نامزدها، انتظارات مردم است که در برابر این وعده ها شکل می گیرد. در فرآیند انتخابات حدی از خوش بینی و امید شکل می گیرد و وعده ها و بیانات نامزدها در پرتو این نگاه خوش بینانه درک و ارزیابی می شوند. بدون چنین چشم انداز امیدبخشی سخت است تا مردم قانع شوند که پای صندوق رأی بیایند. فراموش نکنیم که بعد از انتخابات نیز رقبای انتخاباتی نیز به طور عادی و طبیعی بر اجرای وعده ها یادآوری می کنند و انتظارات فزاینده را زنده نگه می دارند و در مقام پرسشگر وارد میدان می شوند، آنان غیرعملی ترین وعده های داده شده است را به میان خواهند کشید.

در هنگام رقابت‌های انتخاباتی بیانات و وعده‌های گوناگون از سوی نامزدها بیان می‌شود؛ ولی لزوماً همه این وعده‌ها محقق نمی‌شوند. حتی در کشورهایی که نظام حسابرسی سیا

البته این حق آنان نیز هست. از این مرحله به بعد است که نامزدهای پیروز انتخابات باید وارد دوره حساب کشی شوند و در برابر همه وعده های داده شده است باید پاسخگو باشند. تجربه انتخابات سال 1392 را از این جهت نباید فراموش کرد. رقبای آقای روحانی مدعی بودند که آقای روحانی وعده داده است که صد روزه پرسشها را حل می کند و بارها و بارها بر عدم اجرای این وعده تأکید کردند و نشانه ارزش توخالی نشان دادن سایر وعده ها بود. آقای روحانی نیز متقابلاً تلاش کرد که نشان دهد چنین وعده ای نداده هست. ولی در هر حال این چالش همچنان باقی ماند و دور از ذهن نیست که در 4 سال آینده نیز مواجه با شکل دیگری از چالش شویم.

راه حل چیست؟ به نظرم عالی ترین راه، بیان مکتوب و براق هست. کسی که رأی آورده، بعضی از برنامه هایش را مکتوب ارائه کرده هست. بعضی دیگر را برحسب مورد به صورت شفاهی در مناظره ها یا صحبت ها بیان کرده هست. ممکن است در مواردی بی دقتی هایی نیز رخ داده باشد، مانند آنچه که در مناظره سوم راجع به برطرف و حل تحریم های غیرهسته ای عنوان شد، ولی بلافاصله روز بعد از آن با زدن یک قید آن را تعدیل کردند.

بنابراین جهت حل مسئله پیشنهاد می شود که آقای روحانی هنگام معرفی اعضای کابینه خود، به صورت مشخص و تحت سرفصل وعده های انتخاباتی و به صورت روشن و دقیق و بدون استفاده از کلمات کشدار یا قیدهایی که وعده را بلاموضوع می کند، تمامی وعده های خود را ردیف و بیان نماید و وزرای پیشنهادی نیز خود را متعهد به انجام وعده های مربوط به حوزه کاری خود بدانند. اگر چنین کاری نشود، باید 4 سال بعد را شاهد تکرار به رخ کشیدن وعده ها و عدم تحقق آنها از یک سو و انکار وجود چنین وعده ای از سوی دیگر باشیم.

شکاف وعده‌ها و انتظارات

متأسفانه بعضی از وزرا و مدیران دولتی به علل گوناگون خود را ملزم به انجام این وعده ها نمی دانند و گمان می کنند که بیان آنها فقط جهت کسب رأی بوده و حالا که تحصیل حاصل شده است موضوعیتی جهت اجرا ندارند. از آنان انتظار چندانی نباید داشت، هرچند چنین برداشتی خلاف اخلاق هست. ولی آقای مدیر جمهوری خودشان بهتر از هر کس دیگری قادر هستند که این مسئله را به عالی ترین شکلی حل کنند.

واژه های کلیدی: انتخابات | نامزد انتخابات | نامزدهای انتخاباتی | اخبار سیاسی و اجتماعی

نویسنده : getblogs